Cudowny Medalik

Cudowny Medalik został wybity na prośbę Niepokalanej, którą wyraziła podczas objawień św. Katarzynie Laboure, Siostrze Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo, na Rue du Bac w Paryżu, 27 listopada 1830r. Tej samej s. Katarzynie, podczas innego objawienia, Maryja wyraziła swoje pragnienie, aby powstało Stowarzyszenie Dzieci Maryi. Obiecała udzielić mu licznych łask. Dlatego Cudowny Medalik jest tak bliski naszemu Stowarzyszeniu, jest naszym znakiem rozpoznawczym i wyraża chęć każdego z nas do podążania za Niepokalaną.

Cudowny Medalik często nazywany jest „Małym Katechizmem”, streszczającym główne prawdy wiary. Pojawił się on w epoce racjonalizmu i pozytywizmu. Przy pomocy prostych symboli zwracał uwagę na nieogarnioną, opatrznościową obecność Boga. W epoce odrzucenia symboli jako sentymentalnych i zabobonnych, Medalik stał się dla ludzi objawieniem bliskości Boga. Orędzie Maryi dotarło do ludzkości, która szukała swej drogi pośród udręk i cierpienia, zachwycona rozwojem materialnym, kuszona pychą i racjonalizmem, naznaczona egoizmem i nienawiścią. Można powiedzieć, że powyższa charakterystyka pasuje także do współczesnego świata. Dlatego warto na nowo odkryć znaczenie Cudownego Medalika jako znaku wiary, nadziei i miłości.

Orędzie z rue du Bac wzywa wszystkich, którzy przyjmują Cudowny Medalik do jednoczesnego przyjęcia miłości Maryi, która, jak podaje Jan Paweł II w encyklice Redemptor Hominis, „znajduje się na wszystkich drogach codziennego życia Kościoła” . Ludzie, którzy wyciągają ręce po Medalik często nie znają historii i źródła jego pochodzenia, co grozi niebezpieczeństwem przyjęcia Medalika jako talizmanu lub amuletu, dlatego konieczne jest przybliżenie historii tego znaku i zawartej w nim treści.